Een tweeling! Wat leuk, spannend en bijzonder. Dat zijn de dingen die je vaak hoort als je een tweeling verwacht. Wat je niet hoort is hoeveel werk het eigenlijk is en waar je rekening mee moet houden. Wij hebben een tweeling en vertellen hieronder de eerlijke waarheid over hoe het is om een tweeling op te voeden en wat er allemaal bij komt kijken. Onze tweeling heeft nu gecorrigeerde leeftijd van 5 maanden.

Zwangerschap

Ongetwijfeld kan je je nu al voorstellen dat een tweelingzwangerschap al heel anders is dan als je zwanger bent van één kindje. Ja, je hebt een grote buik. Ja, er zitten twee kindjes in. Ja, de kans is groter op risico’s (zoals zwangerschapssuiker en vroeggeboorte), maar er is ook zoveel moois. Je voelt allebei de baby’s schoppen, maar ook naar elkaar. Je loopt langer rond met een grote zwangere buik (dat is een voordeel en nadeel tegelijk).

Eenling en Tweeling

Als je zwanger bent van een tweeling, en nog geen andere kinderen hebt, dan heb je het vaak over ouders met een eenling of tweeling. Dat klinkt misschien heel gek, maar het is toch echt zo. Je wereld wordt ineens anders omdat je voornamelijk bezig bent met tweeling dingen. Het komt je dan ook vaker dan je zou denken voor dat je het over eenlingen hebt. Best gek, toch?!?

Leuk, maar ook zwaar

Een tweeling is ontzettend leuk, maar ook heel erg zwaar. Ik kan niet zeggen dat ik fantastische dagen heb, maar ik kan wel zeggen dat ik hele leuke momenten heb. Dat komt misschien over dat ik het niet leuk vind om een tweeling te hebben. In tegendeel, ik vind het bijzonder en een zegen dat ik een tweeling heb. Maar man, het is soms zwaar. Zeker op de dagen dat ze allebei het niet naar hun zin hebben of elkaars emoties overnemen. Het komt vaak voor dat als de ene gaat huilen dat de andere spontaan mee gaat doen. Aan het einde van de dag denk je vaak aan momenten van die dag.

Ja, één kindje is makkelijker

Er zullen vast mensen om je heen zijn die maar één kindje hebben. Die gaan je vertellen dat het ook best zwaar is met één kindje. Vanuit hun perspectief hebben ze het zwaar met één kindje, maar hebben ze geen idee hoe het is met een tweeling. Veel mensen kunnen zich dat niet inleven, dat is soms moeilijk. Het kan dan ook voelen dat je er alleen voor staat. Het is dan handig om mensen om je heen een dag mee te laten gaan in jouw dag. Tenslotte is het goed om te vertellen dat je met één kindje altijd genoeg handen hebt. Bij een tweeling is er altijd wel eentje aan het huilen of iets aan het doen dat je ook in de gaten moet houden.

Elke dag lijkt hetzelfde

Wij hebben ervoor gekozen (door omstandigheden) om onze tweeling het eerste jaar thuis te houden en niet naar een kinderdagopvang te brengen. Dat betekend dat ik, als moeder, alleen voor de tweeling zorgt. Hierover kun je hier meer lezen. Ik schrijf elke maand een update over het dagritme met onze tweeling meiden. Mijn man werkt dan en ik ben alleen thuis met de tweeling. Het is heel fijn dat wij die mogelijkheid hebben, maar het is ook zwaar. Het zijn twee baby’s de hele dag door. Soms gaat de tijd snel en soms ontzettend langzaam, dat zit je de minuten weg te staren. Aan het einde van de dag voelt het alsof ik niet gedaan heb, terwijl ik toch de hele dag bezig ben geweest. Elke dag lijkt hetzelfde te gaan. Vaak is dat ook zo, maar de veranderingen van de tweeling is dagelijks gezien best klein.

Huilen hoort erbij

Wat ben ik blij met mijn meiden, en wat hebben wij lang gewacht om ze eindelijk in onze armen te houden. Maar er zijn ook dagen bij dat ik veel moet huilen. Dat is dan een dag dat alles niet lukt. Ze huilen veel, willen niet drinken, geen hapje eten en niet slapen. Op dat soort momenten weet je niet meer wat je moet doen en wordt het soms allemaal even te veel. Dat is helemaal niet erg! Op dat soort momenten ga ik vaak met de tweeling buiten lopen met de hond. Dan komen ze vaak tot rust en heb ik even mijn handen vrij.

Het komt ook voor dat het echt te veel is en ik het even niet meer trek. Dan leg ik de tweeling even in de box, zodat ze veilig liggen en er niets kan gebeuren. Ik loop dan vaak naar de slaapkamer en ga daar even een momentje pakken. Op dat moment laat ik dan al mijn emoties even los en kunnen die er even zijn. Het komt namelijk ook voor dat de tweeling mijn gevoel en frustraties overnemen en het daardoor juist erger maakt. Even later bel ik mijn man om mijn gevoelens te delen, zijn stem te horen en een positief woord te ontvangen. Daarna is het weer naar de tweeling en doorgaan met de dag.

Mijlpalen

Elke zondag schrijf ik in een schrift voor onze tweeling, een soort weekupdate. Daarin schrijf ik alles wat ze die week gedaan hebben en wat ze nu doen. Hele simpele kleine dingen, zoals: een andere luiermaat, nieuwe kleding maat, meer gaan babbelen, eerste hapjes (en wat ze dan eten), spuitluiers, bijna omrollen en noem het maar op. Het is ontzettend leuk om de weekupdate van vorige week te lezen. Dat lijkt ineens zover geleden en dan merk je de mijlpalen. Wat zijn ze van ver gekomen en wat doen onze tweeling meiden het toch goed.

Het stilstaan bij mijlpalen, momenten (goede en minder leuke) en het genieten van de tweeling is heel belangrijk. Iedereen verteld je dat de tijd snel voorbij gaat. Dat klopt, maar soms is het fijn dat enkele fases wat sneller gaan dan andere. Maar ach, een tweeling! Hoe fijn, leuk, spannend en soms zwaar het ook is, ik zou het niet willen missen.