Moeder worden en zijn van tweeling is leuk, spannend, uitdagend en vermoeiend. Veel ouders die maar één kind hebben kunnen en willen dat niet begrijpen. Het is dan ook lastig om dit uit te leggen, zeker als je omgeving geen idee heeft wat het verschil is met één kind. Hieronder vertel ik waar ik tegen aan liep en wat daarin kan helpen voor tweeling moeders maar ook veel meer begrip van ouders van één kindje.

Deze blog schrijf ik niet om te klagen of om aan te geven dat het hebben van een kindje niet zwaar is. Ik wil aangeven dat het hebben en opvoeden van een tweeling echt anders is vergeleken een kindje. Als tweelingmoeder krijg je veel opmerkingen over dat je altijd maar door moet gaan en dat het helemaal niet anders is. Helaas hebben veel mensen geen idee hoe het is om een tweeling op de wereld te zetten en op te voeden. Met deze blog wil ik alleen het verschil aangeven, wat er anders is als je een tweeling hebt.

Zwanger van een tweeling

Het verschil begint al bij de zwangerschap van een tweeling. Je hebt nu al twee kinderen, dan wel in je buik, maar het zijn er twee. De kans is heel groot dat je vanaf 4 a 5 maanden niet meer in de kleding past die anders zwangere vrouwen aankunnen. Tijdens de zwangerschap van een tweeling krijg je meer echo’s en zal waarschijnlijk alles plaatsvinden in het ziekenhuis en niet bij een verloskundige praktijk.

Bij mijn zwangerschap kon ik niet meer in een zwangerschapsbroek na 5 maanden omdat het elastiek van mijn buik niet meer wilde mee rekken. Gelukkig was ik in de zomer zwanger, dus ging ik volop voor je jurken. Helaas niet voor jurken die heel je vorm benadrukken, want daar was mijn buik gewoon te groot voor. Dat was jammer, maar niet erg. Ik ging gewoon op zoek naar jurken die iets wijder vielen en niet zo strak zat, helemaal prima.

De bevalling

Ja, iedere bevalling is anders bij iedereen en voor elk kind. Al is een bevalling van een tweeling tot hele andere koek dan dat je van je vriendinnen hoort. Je bevalling zal plaatsvinden in een ziekenhuis en alles zo voor jou worden besloten. Moeders die zwanger zijn van één kindje mogen bevallen op verschillende locaties of op verschillende manieren, zoals in een bad. Voor een bevalling van een tweeling heb je vrijwel niets te zeggen. Niet hoe, wat en vaak ook niet eens waar. De kans is namelijk heel er groot dat je niet eens gaat bevallen in het ziekenhuis bij jou in de buurt, waar je wel op had gehoopt.

De kans voor een bevalling die eerder plaatsvindt dat de uitgerekende datum, dat is logisch. Veel vrouwen bevallen tussen de 38 en 41 weken. Voor een zwangerschap van een tweeling, dan beval je altijd voor de 38 weken. Zo niet, dan worden ze gewoon gehaald. Al is de kans dat je de 38 weken haalt erg klein. De bevalling is vaak ook met veel mensen, nee geen familie en vrienden maar artsen en verplegers om de tweeling op te vangen.

Bij mij ging dat net zo. Ik was bevallen met 30 weken, in een hele andere stad aan de andere kant van het land. Ik had niet te zeggen en niets te bepalen. Alles werd voor mij besloten en gedaan. Dat vond ik erg lastig omdat mij bijna niets werd verteld omdat er besloten werd door de artsen wat nodig was voor tweeling en voor mij. Daarbij gaat alle zorg naar een zo goed mogelijke bevalling en wordt alles gemonitord. Daarbij nog niets te zeggen van de 20 man die mee zaten te kijken/wachten toen ik aan het bevallen was. Ja, ja, zelfs in coronatijd.

De fles geven

De fles geven aan een tweeling. O, o, o, je dacht zeker dat één kind de fles geven soms een gedoe was. Hoe ga je dat doen met twee kinderen tegelijk de fles geven. Soms als ik terugdenk dan vind ik het uitzonderlijk hoe je dat als tweelingmoeder doet, want wat een geduld en rust en liefde je dan voelt is geweldig. Dat is iets om trots op te zijn!

De fles geven aan twee kinderen tegelijk, die allebei de fles willen is een gedoe. Ik deed dat door op de bank te zitten en links en rechts van mij een kind de fles te geven op een voedingskussen. Een vriendin van mij met ook een tweeling die deed ze in een wipstoel (hoe klein ze ook zijn) om dan voor ze te gaan zitten om de fles te geven. Het is turbo boeren en snel verder met de andere.

In bad doen

Je kindje in bad doen, wat een heel rustig en fijn moment. Je hebt de tijd om rustig je kindje uit te kleden en een gezamenlijk moment te hebben voor het badje. Een vriendin van mij nam hier echt te tijd voor om samen met haar kindje een rust moment te hebben en even te genieten van elkaar en het moment. Geweldig! Een heerlijk moment samen en zeker goed om daarbij stil te staan.

Tweelingmoeders kunnen dat helaas niet. De ene gaat in het badje, maar de andere baby zit te wachten. De ene keer is dat geen probleem en kan je iets meer de tijd nemen, maar de andere keer heb je dat niet. In bad doen kan dan ook niet alleen, want als je tweeling nog klein is en niet zelf kan zitten dan heb je handen te kort. Mocht het dan zijn dat je het wel in je eentje doet, dan ligt de andere baby (die niet in het badje gaat) te huilen in bed. De kans dat de andere baby dan gaat huilen is ook erg groot.

Het badje doen van een tweeling, zeker in het eerste jaar is een hoop stressen. Om eerlijk te zijn deden we de meiden in bad puur omdat het moet, maar leuk was het zeker niet. Het was een hele uitdaging en je was daarna helemaal klaar en op. We hebben dan ook vaste dagen dat we de meiden in bad deden, zodat we erop konden voorbereiden dat het vanavond weer zover was. Nu de meiden allebei al 14 maanden zijn, hebben we dat niet meer. Ze kunnen zitten en spetteren en maken de grootste lol in de badkamer.

Slapen (of niet slapen)

Bij een tweeling kan je ervoor kiezen om de tweeling op een kamer te laten slapen of direct te gaan naar twee slaapkamers. Veel tweeling ouders kiezen er toch voor om de tweeling op een kamer te laten slapen. De tweeling heeft toch een speciale band en vinden het vaak fijn om bij elkaar te zijn. Slapen is dan ook een bizar onderwerp bij tweelingen.

Onze dochters slapen ook bij elkaar op een kamer, natuurlijk wel in hun eigen ledikantje. Het betekend ook dat ze vaak tegelijk naar bed toe gaan. De ene valt makkelijk in slaap en de andere heeft echt nog even nodig om haar energie eruit te gooien. Geen probleem, want de andere slaapt daar gewoon doorheen. Helaas betekend het wel dat als de ene wakker wordt, je direct haar uit de slaapkamer moet halen voordat ze de andere wakker maakt. Overdag is dat niet echt een gedoe maar snachts is dat zeker wel een ding.

Als je maar een kindje hebt dan kun je nachts makkelijker kiezen om uit te stellen om wel of niet te gaan wiegen of de fles te geven. Bij een tweeling is er altijd een extra motivatie om er snel uit te gaan omdat je niet wilt dat de andere wakker wordt.

Huishouden

Dat brengt mij direct op het volgende punt, het huishouden. Helaas kreeg ik niet leuke opmerkingen van een vriendin van mij (die maar een kindje heeft) over het huishouden. Ze vertelde niet dat het bij ons vies is, maar wel dat ik tijdens het slaapje van de tweeling toch makkelijk het huishouden kan doen. Voor elke ouders is dat niet leuk om te horen en dat kwam er ook op neer dat ik geen tijd voor mezelf mag hebben. Los van de botte opmerking, is dat vaak niet mogelijk bij een tweeling.

De tweeling liggen vaak op dezelfde tijd op bed voor hun slaapjes, maar dat betekend zeker niet dat ik de tijd heb om het huishouden helemaal te doen in die tijd. Het kan zijn dat ze 2 uur slapen, heerlijk! Maar de relatief laat zien dat het ook een half uurtje kan zijn. Het komt vaker voor dat de andere dochter nog verder gaat slapen en ik even een momentje alleen heb met een kindje.

Het huishouden verdelen we dan ook over de gehele week. Op maandag doe ik de toilet, dinsdag alle was, woensdag stofzuigen, donderdag dweilen en vrijdag stoffen. Op die manier ben ik niet de hele dag bezig met het huishouden, maar verdeel ik mijn tijd (en energie) over de gehele week. Aan het einde van de week heb ik ook gewoon een schoon en opgeruimd huis, zonder dat ik mezelf voorbij loop.

Onderlinge communicatie

Een van de mooiste dingen is de onderlinge communicatie tussen mijn dochters. Tweelingen hebben natuurlijk een andere band, maar los van die band heb je altijd een maatje om mee te spelen en te ontdekken. Hoe leuk is dat! Het is geweldig om te zien hoe de meiden met elkaar omgaan en alles samen gaan ontdekken en elkaar erbij halen als er iets is.

Zodra ze wakker zijn, haal ik de meiden een voor een naar beneden (eerste etage naar de begane grond). Als ze elkaar dan zien, dan is het dolle pret en gaan ze geluidjes maken die ze alleen naar elkaar doen. Die geluidjes maken ze niet als ik of mijn man naar hun toe komt. Heel leuk om te zien. Dat is een hele andere band dan als je een kindje thuis hebt, die gewend is om alle aandacht alleen te krijgen.

De grappige momenten

O, o, o, de grappige momenten. Het is heerlijk om tweelingen momenten te hebben, die andere ouders niet hebben. Zo heb ik twee hele leuke voorbeelden van mijn dochters die ze altijd doen, maar wat je niet hebt met een (of zelfs meerdere) kindjes.

Als de meiden een boterham of iets anders te eten krijgen en de ene dochter verslikt zich of stikt in haar eten. Op dat moment spuugt de andere dochter al haar eten uit haar mond. Alsof ze denkt dat er iets niet goed is, dus ik spuug het voor de zekerheid maar eruit.

Het andere is als de meiden gaan slapen. Dit gebeurd als ze naar bed gaan voor hun avondslaap. Als het dan voorkomt dat de ene dochter ligt te huilen in bed, dan gaat de andere dochter (tijdens de adempauze van het huilen) lachen. Het lijkt dan alsof de ene dochter de andere dochter aan het uitlachen is tijdens het huilen. Dat zal vast niet het geval zijn, maar het klinkt hilarisch door de babyfoon.

Onze ervaring

Tweelingmoeder zijn is moeilijk, zwaar en ook stressvol, maar het is ook geweldig en heerlijk om mee te maken. Het is heel anders dan het opvoeden van een kindje en komt redelijk in de buurt van het opvoeden van twee of meer kindjes (met een leeftijdsverschil).

Ik heb bewondering hoe alle moeders het doen om te werken, opvoeden, het huishouden, koken en alle planningen die daarbij komen kijken. Voordat ik moeder werd had ik soort van een idee, maar nooit het besef hoe het in echt het was. Ik maak dan ook een diepe buiging naar alle moeders.

Met de vergelijkingen hierboven hoop ik inzicht te geven in de verschillen en kijken voor het opvoeden van een tweeling en dan hopelijk niemand opmerkingen zal horen die ik te horen heb gekregen van vriendinnen. Het is namelijk helemaal niet nodig en het zou geweldig zijn als we elkaar juist zouden kunnen helpen. Al is het maar in de kleine dingen.